Badania architektoniczne, Rynek Główny 29, Kraków

BADANIA ARCHITEKTONICZNE ŚCIANY GRANICZNEJ W OFICYNIE KAMIENICY PRZY RYNKU GŁÓWNYM 29 W KRAKOWIE

Realizacja: 2016
Inwestor: Zarząd Budynków Komunalnych w Krakowie
Powierzchnia inwestycji: 2680,25 m2

Przedmiotem zadania było przeprowadzenie badania architektonicznego ściany granicznej w oficynie kamienicy przy Rynku Głównym 29 w Krakowie.

Początki zabudowy przy Rynku Głównym 29 sięgają najprawdopodobniej XV wieku. Zwyczajowa nazwa domu - „Pod Blachą” lub „Pod Miedzią” wywodzi się jeszcze z końca XVI wieku, kiedy ówcześni właściciele Fischauserowie, dotychczasowe pokrycie dachu zamienili na miedzianą blachę. Obie oficyny kamienicy, w tym także oficyna tylna powstały w wyniku wielokrotnych przekształceń starszych zabudowań, których początki sięgają zapewne XV w.


Hotel Patria w Krynicy

REMONT ELEWACJI HOTELU PATRIA W KRYNICY-ZDROJU

Projekt: 2017
Inwestor: „Uzdrowisko Krynica- Żegiestów” S. A.
Powierzchnia inwestycji: 670 m2
Wartość inwestycji: 642 180,00 zł
Ochrona konserwatorska: obiekt objęty ochroną konserwatorską

Celem projektu jest remont elewacji dawnego hotelu „Patria”, a także przywrócenie oryginalnych detali, m.in. krat okiennych. Detale zrekonstruowano na podstawie archiwalnych fotografii. W projekcie uwzględniono odtworzenie oraz zastosowanie historycznych, niestosowanych już dziś wypraw, które pokrywają elewację „Patrii” - skalenitu oraz felzytynu. Były to wyprawy fasadowe powszechnie używane w Polsce w latach międzywojennych. Ich dokładny skład ilościowy oraz jakościowy, jak również sposób fabrykacji stanowiły tajemnicę wytwórni, chronioną przez odpowiednie patenty.

Budynek powstał na zlecenie Jana Kiepury w latach 1932 – 1933, na podstawi projektu Bohdana Pniewskiego. Obiekt reprezentuje styl modernistyczny przełamany charakterystycznymi dla lat 30. wieku XX tendencjami klasycyzującymi. Te cechy stylowe przetrwały w niemal niezmienionej bryle i elewacjach budynku do dziś.


Drzwi kamienicy przy ul. Długiej 6, Kraków

PRACE BUDOWLANO-KONSERWATORSKIE WYMIANY DRZWI WEJŚCIOWYCH DO LOKALU W KAMIENICY PRZY UL. DŁUGIEJ 6 W KRAKOWIE

Projekt: 2017
Inwestor: „Kacpi i chłopaki”, Kacper Ożóg
Ochrona konserwatorska: kamienicy wpisana do gminnej ewidencji zabytków.

Projekt zakładał wymianę drzwi wejściowych lokalu użytkowego, położonego na parterze kamienicy. Dotychczas istniejące stalowe drzwi zostały wprawione wtórnie i nie posiadały żadnej wartości zabytkowej. Nowo projektowane drzwi nawiązywały swoją formą do głównej bramy wejściowej kamienicy oraz do pierwotnego projektu fasady z 1908r.

Kamienica przy ul. Długiej 6 powstała w roku 1908, została wzniesiona według projektu Ksawerego Pietraszkiewicza oraz Romana Bandurskiego, który zaprojektował wystrój modernistyczny fasady. Zleceniodawcami budowy przy ulicy Długiej byli Ksawery Pietraszkiewicz – jeden z autorów projektu, a także Józef Skałka.

Stolarka witryn dolnej kondygnacji kamienicy ulegała licznym zmianom. Współcześnie nie istnieją rozwiązania zaproponowane w tym zakresie przez Bandurskiego w projekcie z roku 1908, co negatywnie wpływa na wartość estetyczną kamienicy.


ZSE przy ul. Loretańskiej 16, Kraków

Projekt autorstwa Zawieyskiego

PROJEKT REMONTU ELEWACJI BUDYNKU ZSE PRZY UL. LORETAŃSKIEJ 16 W KRAKOWIE

Projekt: 2013
Inwestor: Zespół Szkół Energetycznych w Krakowie
Powierzchnia inwestycji: 560 m2
Wartość inwestycji: 1 835 000,00 zł
Ochrona konserwatorska: obiekt wpisany do rejestru zabytków

Projekt zakładał remont elewacji budynku, pełną rekonstrukcję narożnych wieżyczek, a także wymianę istniejącej stolarki okiennej i drzwiowej na nową. Wszystkie rekonstruowane elementy odtworzyliśmy na podstawie materiałów archiwalnych – projektów oraz fotografii. Ponadto parapety oraz gzymsy pokryto dachówką typu "karpiówka", którą wykonaliśmy w naszej pracowni, na wzór dachówki oryginalnej.

Gmach będący obecnie siedzibą Zespołu Szkół Energetycznych w Krakowie, jest w rzeczywistości połączeniem dwóch, powstałych w tym samym czasie budowli, wzniesionych jako szkoły wydziałowe. Autorem projektów oraz nadzorującym prace był jeden z czołowych przedstawicieli krakowskiego nurtu historyzmu Jan Zawieyski. Decyzja o budowie dwóch szkół wydziałowych na rogu ul. Kapucyńskiej 6 i Loretańskiej 16 oraz przy ul. Loretańskiej 18 podjęta została na posiedzeniu Rady Miejskiej Krakowa w dniu 26 czerwca 1905 roku. Pod zabudowę przeznaczono pozostałą po zatwierdzonym rok wcześniej projekcie budowy Akademii Handlowej, część parceli „Pod Kapucynami”, gdzie mieściła się wcześniej ujeżdżalnia garnizonowa. W tym samym roku zatwierdzono projekty, według których, pod nadzorem Zawieyskiego, na przełomie 1906-1907 roku wzniesiono oba budynki. Gmachy dawnych szkół wydziałowych stanowią przykład późnej twórczości Zawieyskiego, w którym podobnie jak powstałej mniej więcej w tym samym czasie Akademii Handlowej, połączył charakterystyczne dla siebie elementy historyzmu z rodzącym się nurtem modernistycznym.


Wieża w Stołpiu

PROJEKT REKONSTRUKCJI ŚREDNIOWIECZNEJ WIEŻY OBRONNEJ I ZESPOŁU ZABUDOWAŃ W STOŁPIU

Projekt: 2011
Inwestor: Urząd Gminy Chełm
Kubatura inwestycji: 673,54 m3
Wartość inwestycji: 1 872 400,00 zł
Ochrona konserwatorska: obiekt wpisany do rejestru zabytków

Celem projektu jest remont konserwatorski wieży, budowa schodów wewnętrznych oraz budowa więźby dachowej. Planowane jest także osadzenie w oryginalnych otworach drewnianych balkonów oraz ganku na ostatniej kondygnacji wieży. Projekt obejmuje również zagospodarowanie i aranżację terenu wokół wieży, w tym m.in. budowę drewnianych ścian dziedzińca o konstrukcji łątkowo-sumikowej wraz z biegnącymi wzdłuż nich czterema kładkami. Rekonstrukcja poszczególnych elementów założenia powstała w nawiązaniu do analogicznych obiektów, a także na podstawie przeprowadzonych badań architektonicznych oraz archeologicznych.

Dokładna historia i funkcja obiektu nie są znane. Powstanie wieży datuje się na X-XII wiek. Mogła ona pełnić funkcje militarne lub sakralne i pierwotnie była częścią większej budowli. W XVII wieku chełmski biskup Jakub Susza opisał wieżę jako starożytne miejsce kultu słowiańskiego. W późniejszych okresach otoczenie wieży ulegało zmianie m.in. poprzez wykonanie nasypu ziemnego, przebudowę nawierzchni dziedzińca czy budowę drewnianej konstrukcji bramnej. Zespół został uszkodzony w latach 30. XIX wieku podczas budowy drogi Chełm-Lublin. Od XIX wieku przy obiekcie prowadzono prace badawcze, a po II wojnie światowej dokonano prac naprawczych i zabezpieczających (odbudowa murów ostatniej kondygnacji, zabezpieczenie ścian wieży żelaznymi ściągami).

 


Kościół i Klasztor przy ul. Bernardyńskiej 5 w Lublinie

PROJEKT ORAZ WYKONAWSTWO IZOLACJI PRZECIWWILGOCIOWYCH ŚCIAN METODĄ INIEKCJI W KOŚCIELE I KLASZTORZE POBERNARDYŃSKIM W LUBLINIE.

Projekt: 2018
Inwestor: Parafia pw. Nawrócenia św. Pawła w Lublinie
Powierzchnia inwestycji: 2680,25 m2
Wartość inwestycji: 701 300,00 zł
Ochrona konserwatorska: obiekt wpisany do rejestru zabytków

Projekt zakładał wykonanie izolacji przeciwwilgociowych murowanych ścian kościoła oraz dawnego klasztoru pobernardyńskiego przy ul. Bernardyńskiej 5 w Lublinie.

Przed przystąpieniem do prac projektowych, na podstawie ponad 100 próbek pobranych zarówno w kościele, jak i w klasztorze, określiliśmy poziom zawilgocenia murów.

Ze względu na wielofazową strukturę obiektu oraz znaczny obmiar prac koniecznych do wykonania, inwestycję podzielono na etapy, umożliwiające realizację zadania stopniowo, w ramach postępu badań architektonicznych i możliwości finansowania.

Inwestycja została w pełni zrealizowana.


Solec nad Wisłą

ZABUDOWANIA ZESPOŁU SZKÓŁ W SOLCU NAD WISŁĄ

Projekt: 2020
Inwestor: Zespół Szkół w Solcu nad Wisłą
Powierzchnia inwestycji: 2943,2 m2
Wartość inwestycji: 399 990,00 zł
Ochrona konserwatorska: teren inwestycji wpisany do rejestru zabytków

Projekt dotyczy remontu elewacji trzech budynków należących do Zespołu Szkół w Solcu nad Wisłą – szkoły, schroniska oraz internatu. W przypadku gmachu szkoły prace, oprócz działań konserwatorsko-remontowych w obrębie elewacji, obejmują również przywrócenie nieistniejących historycznych elementów – attyki pierwotnie znajdującej się nad pseudoryzalitem elewacji frontowej, a także ogrodzenia biegnącego wzdłuż ulicy Łoteckiego, przy której znajduje się szkoła. Do dnia dzisiejszego z ogrodzenia zachował się jedynie niewysoki murek. Dodatkowo na attyce przywrócony zostanie orzeł w koronie stojący na pelcie, widoczny na archiwalnej fotografii z lat międzywojennych. Projekt rekonstrukcji historycznych elementów wykonaliśmy na podstawie materiałów archiwalnych.

Budynek szkoły został wzniesiony w roku 1888, w miejscu zniszczonego zachodniego skrzydła dawnego klasztoru oo. Reformatów. W gmachu mieściło się Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie. W czasie rodzącej się na nowo wolnej Polski, solecka szkoła podtrzymała swoją już ugruntowaną pozycję, a zapotrzebowanie na dobrze wykształconych nauczycieli rosło. W związku z tak dużym zainteresowaniem w latach 1926-27 odbudowano z ruin budynek przylegający do byłego klasztoru (dzisiejsze schronisko), który następnie przeznaczono dla zamiejscowej młodzieży, zmodernizowano istniejący budynek szkoły oraz przystąpiono do budowy żeńskiego internatu. Inicjatywa budowy internatu podjęta przez ówczesnego dyrektora Zygmunta Łoteckiego została zrealizowana w 1936 roku.


Bastion Magdeburg

BASTION MAGDEBURG W KOŁOBRZEGU

Projekt: 2019
Inwestor: Gmina Miasto Kołobrzeg
Powierzchnia inwestycji: 11 357,44 m2
Wartość inwestycji: 1 134 700,00 zł
Ochrona konserwatorska: obiekt w gminnej i wojewódzkiej ewidencji zabytków

Po likwidacji Twierdzy Kołobrzeg w roku 1872, która nastąpiła z rozkazu cesarza Wilhelma I, większość kołobrzeskich dzieł fortyfikacyjnych została w ciągu kolejnych trzydziestu lat rozebrana. Bastion Magdeburg zachował się do dziś, jako jeden z najstarszych reliktów fortyfikacji głównych twierdzy.

Współcześnie bastion nakryty jest betonową płytą, na której funkcjonuje parking. Ze względu na nacisk płyty, jak i pojazdów na niej parkujących, ściany bastionu miejscami wybrzuszają się, ponadto na dwóch odcinkach muru doszło do zawału - osunęły się fragmenty wschodniej i południowej ściany bastionu. Dodatkowe zniszczenia powoduje woda opadowa, wnikająca w głąb uszkodzonego muru, oraz liczne samosiejki drzew i krzewów rozsadzające ściany bastionu swoimi korzeniami.

Przed przystąpieniem do prac projektowych:

- opracowaliśmy studium historyczno-konserwatorskie bastionu, w którym nakreślona została szczegółowa historia obiektu, od czasu jego powstania do dnia dzisiejszego, a także dokonana analiza dokumentacji kartograficznej oraz ikonograficznej z określeniem kolejnych etapów przebudów w obrębie bastionu,

- wykonaliśmy badania architektoniczne w obrębie murów bastionu oraz znajdujących się na jego terenie pozostałości dawnej przepompowni z początku XX wieku. Na podstawie badań zrekonstruowano prawdopodobny oryginalny wygląd bastionu,

- opracowaliśmy program prac konserwatorskich.

Projekt budowlano-wykonawczy obejmuje remont murów Bastionu Magdeburg wraz z robotami ziemnymi polegającymi na przywróceniu pierwotnego kształtu terenu w otoczeniu tych murów, uczytelnieniem kształtu dawnej fosy oraz gospodarki zielenią kolidującą z dawnymi zabudowaniami fortecznymi.


Dawna wozownia garnizonowa w Kołobrzegu

DAWNA WOZOWNIA GARNIZONOWA W KOŁOBRZEGU

Projekt: 2019
Inwestor: Gmina Miasto Kołobrzeg

Celem zadania było wykonanie szeregu ekspertyz i opracowań dotyczących dawnej wozowni artyleryjskiej znajdującej się przy ul. Łopuskiego w Kołobrzegu:

- inwentaryzacji rysunkowej obiektu,

- analizy archiwalno-historycznej, w której na podstawie archiwaliów nakreślono historię obiektu od czasu powstania do dnia dzisiejszego. W opracowaniu uwzględniono również analizę wartości zabytkowych obiektu, zarówno w kontekście urbanistycznym miasta Kołobrzegu, jak i na tle innych tego typu budowli z terenu dawnego państwa pruskiego,

- badań architektonicznych,

- a także określenia stanu zachowania wozowni, m.in. poprzez wykonanie ekspertyzy mykologicznej oraz badania zawilgocenia tynków wewnątrz obiektu.

W końcowym opracowaniu zawarto wnioski i wytyczne dotyczące dalszego postępowania z budynkiem, zarówno pod kątem przyszłych prac renowacyjnych i remontowych, jak i możliwości adaptacyjnych obiektu.

Budynek dawnej wozowni artyleryjskiej jest częścią historycznego kompleksu Czerwonych Koszar, powstałego na przełomie XIX i XX wieku.